Vandaag is helaas alweer de laatste dag van het toernooi met de finales en beslissende poulewedstrijden. Het belooft weer een schitterende, zonnige dag te worden met hopelijk veel mooie wedstrijden. Er zijn meer dan genoeg hamburgers en broodjes ingeslagen, dus Steffen en Martijn staan de hele middag op het terras weer te bakken. Dat bakken kunnen de spelers en toeschouwers op het terras ook want het prachtige weer hield aan, met een fris briesje om nog voor enige verkoeling te zorgen. Met slechts een kleine vertraging door wat lange wedstrijden, konden de meeste wedstrijden en daarom ook de prijsuitreiking op tijd beginnen.

Mark heeft als commissielid commentaar op de planning van de finaledag, omdat zijn wedstrijd niet op tijd kan beginnen. Typisch geval van: de beste stuurlui staan aan wal.

Naderzoek van Ilona (zie Zwetzpoints van gisteren) toont aan dat er eerlijk is gespeeld en Ilona en Jeroen "gewoon heel goed waren". Ben was niet bereikbaar voor commentaar.

Nadat de ketting van Sjors Donders' fiets er voor de zoveelste keer af liep, hebben moeder Peggy en Moniek Heitbrink dit gerepareerd. Vader Koen was te druk met tennissen of gebruikte dit als excuus om geen vieze vingers te krijgen.

Daan Huisman was verbaasd dat zijn tegenstander Sikke van Meer na twee verloren sets verkondigde in de hitte nog best een derde set te hebben willen spelen. De commissie vraagt zich af of Daan dan had verwacht dat Sikke na een gewonnen tweede set zou hebben opgegeven door een gebrek aan zin om te tennissen.

De MacDonalds hamburgers die het team van de familie Kruizinga in de kantine zaten te eten worden opgevat als een ernstige belediging van de hamburger-bak-kwaliteiten van Steffen en Martijn.

Koen Donders vond dat hij op het springkussen mocht om de volgende reden: het kussen is bedoeld voor maximaal vijf kinderen van maximaal acht jaar. Koen is naar eigen zeggen vijf maal acht, dus veertig jaar en daarom gerechtigd om op het kussen te springen. Volgens onze gegevens is Koen 42, maar vanwege de fraaie beredenering krijgt hij van de commissie toch toestemming zich uit te leven op het springkussen. Dat moet alleen, dat dan wel.

Volgens nauwkeurige berekeningen is er dit toernooi 385 uur getennist, waarvan 384 uur in de zon en één uur in de regen en bliksem op donderdagavond.

Om kwart over vijf pas waren Mark en Ruben voor het eerst te laat met het uitreiken van de rozen aan de finalisten. Omdat ze bij alle overige wedstrijden ruim op tijd waren, wordt dit hun vergeven.

Daniëlle en Arjan moesten alle prijswinnaars met de hand uitschrijven omdat de printer dienst weigerde. Om verdere problemen met elektronische apparatuur in de toekomst te voorkomen, overweegt de commissie volgend jaar over te stappen naar handmatige planning en indeling, uitnodigingen en inschrijving per post, en baanverlichting van kaarsen.

Na zoveel gezwets is het tijd om af te ronden. We kijken terug op een wederom heel geslaagde week met schitterend weer, veel lange wedstrijden en continu een gezellige sfeer. Tot volgend jaar!